Galícijčina
So o enunciado A foresta e as árbores, neste novo volume adentrámonosna análise dunha mostra representativa de filmes que, en presente,constrúen, balizan e normalizan un ámbito singular da cultura:producir películas na lingua propia de Galiza.Outra volta a distinción dos capítulos vai cara a aspectos que pasanpolo corpo, polos sentidos, polas marxes, e ten a ver coas propostasque os e as cineastas desenvolveron nas súas obras, obras de ficciónpor veces, documentais ou en pasaxe entre un e outro territorio asmáis. Filmar o dó, filmar o velado, filmar o traballo, filmar aollada, filmar a pantasma, filmar a tribo, filmar as pulsións canda ofóra de campo son as estacións que amplían esta viaxe que quereriamoslonga e frutífera.
