Το παρόν βιβλίο εξετάζει τη Λογική όχι απλώς ως ένα σύνολο τεχνικών κανόνων, αλλά ως ένα συνεκτικό σύστημα μέσα στο οποίο οι έννοιες της αλήθειας, της αποδειξιμότητας και της αναπαράστασης της πραγματικότητας συνδέονται με τρόπο αυστηρό και ελεγχόμενο. Μέσα από την αξιωματική θεμελίωση της κατηγορηματικής γλώσσας καθίσταται σαφές ότι η λογική δομή μιας έκφρασης δεν εξαρτάται από τη διαισθητική της ερμηνεία, αλλά μπορεί να αποδοθεί πλήρως μέσω τυπικών διαδικασιών.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην ανάλυση της ισότητας και των κατηγορηματικών προσδιορισμών, καθώς και στη δυνατότητα εναλλακτικής διατύπωσης βασικών λογικών εννοιών.
Η εξέταση ακραίων περιπτώσεων, όπως οι κενές ερμηνείες, καταδεικνύει ότι ακόμη και τα πιο θεμελιώδη λογικά σχήματα αποκτούν νέο περιεχόμενο όταν μεταβάλλεται το πλαίσιο ερμηνείας. Στο σημείο αυτό γίνεται φανερό ότι η έννοια της λογικής εγκυρότητας δεν είναι απλώς τεχνική, αλλά συνδέεται άμεσα με τον τρόπο με τον οποίο ορίζουμε την ίδια την έννοια της αλήθειας.
Το θεώρημα της πληρότητας, τόσο στις συνήθεις όσο και στις διευρυμένες μορφές του, λειτουργεί ως το ενοποιητικό στοιχείο της θεωρίας: εξασφαλίζει ότι κάθε σημασιολογικά έγκυρη πρόταση αντιστοιχεί σε μια συντακτική απόδειξη και αντίστροφα. Με τον τρόπο αυτό, η Λογική εμφανίζεται ως ένα πλήρες και αυτάρκες σύστημα, ικανό να γεφυρώνει τη σύνταξη με τη σημασιολογία.
Το γεγονός ότι πολλά από τα εργαλεία που εισάγονται μπορούν τελικά να απαλειφθούν χωρίς απώλεια εκφραστικής δύναμης υποδηλώνει ότι η ουσία της Λογικής βρίσκεται όχι στην πληθώρα των συμβόλων, αλλά στις σχέσεις που αυτά εκφράζουν.
Το παρόν βιβλίο δεν εξαντλεί το πεδίο της μαθηματικής Λογικής. Αντίθετα, φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένα σταθερό θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορεί να οικοδομηθεί περαιτέρω μελέτη, είτε προς την κατεύθυνση πιο εξειδικευμένων λογικών συστημάτων είτε προς τη σύνδεση της Λογικής με άλλους κλάδους των μαθηματικών και της φιλοσοφίας.
